tag:blogger.com,1999:blog-18468007867333024042011-09-21T20:17:41.731+08:00ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.comBlogger281100tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-50020948045126668652010-12-24T00:38:00.000+08:002010-12-24T00:39:49.549+08:00<h6 class="uiStreamMessage" ft="{&quot;type&quot;:&quot;msg&quot;}"><span class="messageBody">လွဳပ္ခတ္မွဳေတြက<br />ရင္ထဲအတိုင္းအဆမဲ့ေနၿပီ ....<br />မၿပီးဆံုးေသးတဲ့<br />ခပ္၀ါး၀ါးပန္းခ်ီကားတခ်ပ္ဆီက ေလွာင္ရယ္သံေတြမ်ားလား ....<br />ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းဆိုတာ ရွိေနေသးသမွ်<br /><span class="text_exposed_hide">...</span><span class="text_exposed_show">တိတ္ဆိတ္ေနတဲ့ ရင္ခြင္တစံုတရာဆီက<br />လွည့္စားမွဳဆိုတာေတြကိုေတာင္<br />ငါ တရွိဳက္မက္မက္ တမ္းတေနမိေတာ့မွာပဲ ......။</span></span></h6><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-5002094804512666865?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-5717989964253939972010-02-01T21:28:00.002+08:002010-02-01T22:25:44.659+08:00<span style="font-style: italic;">“ <span style="font-weight: bold;">လင္းႀကက္ </span>“</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">ႀကည္႕စမ္းပါဦး …… </span><br /><span style="font-style: italic;">အတၱေတြကိုပံုသြန္းေလာင္းထားလိုက္ပံုမ်ား……</span><br /><span style="font-style: italic;">နတ္ဘုရားမွတ္ျပီးေတာင္ ကိုးကြယ္မိရဲ ႔ ………</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">ေမာ္ပါ … ဖူးပါ ………………</span><br /><span style="font-style: italic;">သမိုင္းဦးဘံုေျမကတည္းက အၿမစ္တြယ္လာတာ</span><br /><span style="font-style: italic;">“ ႏိုင္ရာစား “ မဟုတ္လား …………</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">လူနည္းတစ္စုရဲ႕ ရမ္းကားမွဳဟာ…………</span><br /><span style="font-style: italic;">အမွန္တရား မျဖစ္ႏိုင္တာေတာင္ ……</span><br /><span style="font-style: italic;">အခ်ိန္ကေပးတဲ့အေျဖေတြမွာ ……</span><br /><span style="font-style: italic;">ႀကက္ေျခခတ္ေတြ မ်ားေနဆဲ ………</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">ႏွလံုးေသြးေတြ ျဖစ္ညွစ္လို႕ …….</span><br /><span style="font-style: italic;">ထပ္တြန္ႀကည့္မယ္ …….</span><br /><span style="font-style: italic;">အရုဏ္က်ဥ္းဦးမလား …………….</span><br /><br /><span style="font-style: italic;"> မုတ္သုန္</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-571798996425393997?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-71465183011373021392010-01-04T22:08:00.002+08:002010-01-04T22:25:02.062+08:00ၾကည့္မွန္တစ္ခ်ပ္လိုပါပဲ<br />ကိုယ့္ကိုကိုယ္ပဲ ၿပန္ၿမင္ေနမိတယ္ ........<br /><br />ဝိုးတဝါးအရိပ္တခုက<br />တပ္မက္စြာ ၿပံဳးၿပေနဆဲ .........<br /><br />အလင္းစက္ရဲ႕ အနားသတ္ကို<br />ငတ္မြတ္စြာလိုက္ရွာေနမိလည္း<br />ေၿဖသိမ့္ခဲ့ရတဲ့ ရင္ခြင္တစံုနဲ႔သာ .........................။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-7146518301137302139?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-74102781383103940692009-12-27T00:00:00.001+08:002010-01-04T22:25:31.603+08:00ငါခ်စ္ခဲ့ရတာနဲ႔ကို ၊ ငါ့ဆီမွာဘာမွကိုမက်န္ေတာ့<br /><br />ခ်စ္ေနရရံုနဲ႔ ေက်နပ္ေနခဲ့တဲ့ငါ …..။<br /><br />ႏွစ္သိမ့္ဆုကိုေတာင္ အေဝးကေနေငးေနဆဲ<br /><br />ငါရင္ထဲမွာ သိေနတဲ့ အနားသတ္ ….. တစံုတရာ။<br /><br />တေျမ႕ေျမ႕ကၽြမ္းေလာင္တဲဲ့ ့ေသာကကို<br /><br />မင္း ဥပကၡာထားခဲ့လဲ ….. ခြင့္လႊတ္ျခင္းမ်ားနဲ႔သာ …..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-7410278138310394069?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-83915875460954284362009-08-10T22:28:00.000+08:002009-08-10T22:29:10.320+08:00ငါ့ႏွလံုးသား သံစဥ္ေတြက<br /><br />ၿပတ္ေတာင္းၿပတ္ေတာင္းနဲ႔ ေဝဝါးလာၿပီ ……။<br /><br /><br />မေသၿခာ၊ မေရရာတဲ့<br /><br />ငါ့ဘဝရဲ႕ အနာဂတ္ကို<br /><br />ငါကိုယ္တိုင္ ေၾကာက္ရြံ႕ေနတယ္ …..။<br /><br /><br />ေလကို ဖမ္းမိခ်င္ခဲ့တဲ့ ဆႏၵနဲ႔<br /><br />ေရလို မတည္ၿငိမ္ႏိုင္တဲ့ ခံစားမွဳေတြကို<br /><br />မင္းဥပကၡာထားခဲ့တာေလ …….။<br /><br /><br />တေရြ႕ေရြ႕နီးလာေနတဲ့<br /><br />လမ္းခြဲခရီးကို ငါတုန္လွဳပ္စြာ ေစာင့္ေနမိေတာ၊့<br /><br />အရာရာကို ေသြးေအးတတ္ခဲ့တာ<br /><br />အၿပစ္တခုလို႔ ဆိုခ်င္တာလားကြာ ………….။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-8391587546095428436?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-5435637278399149422009-08-06T12:41:00.001+08:002009-08-06T12:41:37.210+08:00ၿငိမ္သက္ေနတဲ့<br /> ကန္ေရၿပင္မွာ<br /> ရွပ္ေၿပးသြားတဲ့ ခဲတစ္လံုး .....<br /><br />ရုန္းထခဲ့တဲ့<br /> လွိဳင္းၾကပ္ခြပ္ကို<br /> ဟားေနတာက သဘာဝတရား .....<br /><br />အၿပစ္မရွိတဲ့ ခဲ့လံုးေလးနဲ႔၊<br /> ၿဖဴစင္တဲ့ လွိဳင္းၾကပ္ခြပ္ေလးအတြက္၊<br /> မွားယြင္းစြာတည္ရွိခဲ့တဲ့ ကန္ေရၿပင္ေလးက .................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-543563727839914942?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-67980968426331839282009-07-09T21:59:00.005+08:002009-07-12T01:11:24.959+08:00စိတၱဇဆန္တဲ့<br />ေမွာင္လြန္းတဲ့လမ္းကို<br />ငါတပ္မက္ခဲ့တယ္။<br /><br />မဟာဆန္တဲ့<br />ဂီတာအိုရဲ႕သံစဥ္နေဘးမွာ<br />ငါဝပ္တြားခဲ့တယ္။<br /><br />အဆိပ္တက္ေနတဲ့<br />ဝိုင္ခ်ိဳခ်ိဳတစ္ခြက္ကို<br />ငါယစ္မူးခဲ့တယ္။<br /><br />စူးစူးရွရွ<br />မ်က္ဝန္းနက္ေတြကို<br />ငါ .. ဥပကၡာထားခဲ့ဘူးတယ္။<br /><br />ဂုဏ္ရွိန္ျပင္းတဲ့<br />နိယာမတစံုကို<br />ငါ ... ဆန္႔က်င္ခဲ့တယ္။<br /><br />ငါ့ဘဝကိုပံုေအာ<br />ဂုဏ္သိကၡာကိုခဝါခ်ၿပီး<br />ခ်စ္ျခင္းတခုအတြက္<br />ငါစိန္ေခၚလိုက္ၿပီ ခ်စ္သူ .........။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-6798096842633183928?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-80627519281326344492009-06-28T18:37:00.004+08:002009-06-28T18:57:22.109+08:00သခင္<br />သခင့္ထံပါးခစားရင္းလဲ<br />အကၽြန္ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ပါတယ္ .....<br /><br />သခင္<br />သခင့္ဖဝါးထက္ နိမ့္ပါးရင္းလဲ<br />အကၽြန္ဂုဏ္ယူခဲ့ပါတယ္ .....<br /><br />သခင္<br />သခင့္မိန္႔စကား တခြန္းၾကားလဲ<br />အကၽြန္မ်က္ကန္းခဲ့ပါတယ္ .....<br /><br />သခင္<br />သခင္ေစစား မွန္နဲ႔မွားဟု<br />အကၽြန္ေဝဝါးခဲ့ပါတယ္ .....<br /><br />အကၽြန႔္ ဘဝ<br />သခင့္လက္တြင္း ကၽြန္အပ္ႏွင္း<br />အကၽြန္မွတ္ထားခံယူဆဲပါ သခင္ ..........။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-8062751928132634449?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-69164869096727937482009-06-15T20:55:00.004+08:002009-06-15T21:02:44.515+08:00ပစ္ခ်ခဲ့တဲ့ ေနရာကေန<br />'စ'ရမယ့္ဘဝမွာ<br />'မာန' နဲ႔ 'အရွက္တရား' သာ<br />လက္ကိုင္ထားခဲ့တယ္ ...။<br /><br />ေလ.... နဲ႔အတူ<br />ေရ.... နဲ႔အတူ<br />အလြင့္ေတြထဲမွာ<br />ေက်ာက္ခ်ထားဆဲ ...။<br /><br />ခ်င္ျခင္းတပ္အိပ္မက္ေတြအတြက္<br />ေပးဆပ္ခဲ့ရတာေတြ ...<br />ေနေစာင္းခ်ိန္ေရာက္မွ<br />ေႏွာင္းၿပီဆိုတာသိခဲ့ပါလား ...။<br /><br />ကဲ ..<br />လာခဲ့ ..<br />ဒီတေႏြလည္း ....<br />ငါရင္ကြဲဦးမယ္ ...။<br /><br />(မုတ္သုန္)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-6916486909672793748?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-86368968053233905462009-06-13T23:29:00.003+08:002009-06-14T00:01:50.402+08:00<div align="center"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SjPMVq0YI6I/AAAAAAAAAIE/usqKp7eiIKE/s1600-h/poem.jpg"><img style="TEXT-ALIGN: center; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 111px; DISPLAY: block; HEIGHT: 111px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5346841855262204834" border="0" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SjPMVq0YI6I/AAAAAAAAAIE/usqKp7eiIKE/s320/poem.jpg" /></a><br /><div align="center">သာမာန္အၾကည့္ေတြပါပဲ ..</div>သစ္ပင္ကိုၾကည့္သလို<br />တိမ္ေတြကို ၾကည့္သလိုမ်ိဳးေပါ့ ....<br />ငါ့က်မွ ..<br />ဘာလို႔ ၿငိတြယ္မိတာလဲ ..<br />ဟုတ္တယ္<br />နင့္အၾကည့္မွာ<br />ဗိုလ္ေျခတစ္ေထာင္ ဒူးေထာက္တယ္ ..။<br /><br /><br />သာမာန္အၿပံဳးေတြပါပဲ ..<br />အလိုက်မွဳတစ္ခုလို<br />ေလာကဝတ္ တစ္ခုလိုမ်ိဳးေပါ့ ....<br />ငါ့က်မွ ..<br />ဘာလို႔ ၿငိတြယ္မိတာလဲ ..<br />ဟုတ္တယ္<br />နင့္အၿပံဳးမွာ<br />စစ္မက္တစ္သိန္း ၿငိမ္းေအးတယ္ ..။<br /><br /><br />သာမာန္ေန႔ရက္ေတြပါပဲ ..<br />မနက္ ..<br />ေန႔လည္ ..<br />ည ..<br />အလ်ားလိုက္ကုန္ဆံုးရင္း ..<br />မၾကာခဏ သတိရမိတယ္ ....<br />ေကာင္မေလးေရ ...<br />နင့္ျဖစ္တည္မွဳမွာ<br />(ငါ) အလင္းႏွစ္တစ္သန္း ေပ်ာက္ဆံုးတယ္ ....<br />ဟုတ္တယ္ ...<br />တစ္ဘဝစာပါ ....<br />*နင့္ကိုငါ ..... ခ်စ္တယ္ .....*<br /><br /><br />(မုတ္သုန္)<br /><br />(အခ်စ္ကဗ်ာေလးေတြ မေရးတာၾကာလို႔ ကေလးကလားဆန္ရင္ ခြင့္လႊတ္ၾကပါဗ်ိဳ႕)<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-8636896805323390546?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-8566316056545996252009-06-07T12:04:00.009+08:002009-06-07T13:05:50.787+08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SitJ7JMiPKI/AAAAAAAAAHs/89e-yayrWhc/s1600-h/45_dethsand.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 260px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SitJ7JMiPKI/AAAAAAAAAHs/89e-yayrWhc/s320/45_dethsand.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5344446663234829474" border="0" /></a><br />ညတစ္ည .....<br />ငါ့အိပ္မက္ထဲ မင္းမရွိဘူး<br />ခ်စ္တဲ့သူေရာ၊ မုန္းတဲ့သူေရာ<br />ငါ့ဝန္းက်င္မွာ ေလဟာနယ္ေပါ့ ခ်စ္သူ .....။<br /><br />ထိုခဏတာ ....<br />ေနာင္သံသရာက<br />ငါ့ကိုေခၚေနၿပီ၊ ငါ့ကိုေစာင့္ေနၿပီ<br />ငါျငင္းခြင့္မရ၊ နာခံရၿပီ ခ်စ္သူ .....။<br /><br />ငါမေၾကာက္ပါဘူး<br />ငါ့ဆႏၵက တခုတည္း<br />ငါခ်စ္တဲ့မင္းကို ငါ့အနားနား<br />စကၠန္႔ပိုင္းေလာက္ ရွိေနေစခ်င္မိတယ္ ခ်စ္သူ .....။<br /><br />ငါႀကိဳးစားလို႔မရ<br />ငါဘာမွမတတ္ႏုိင္ပဲ<br />မင္းမရွိတဲ့ ေဝေဝဝါးဝါး ဇာတ္သိမ္းေၾကာင့္<br />ငါ ရင္နင့္ခဲ့ရတယ္ ခ်စ္သူ .....။<br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္<br />ဘယ္ပဲေရာက္ေရာက္<br />မင္းလက္ေလးကို ငါ့ရင္ခြင္မွာ<br />အခိုက္အတန္႔ေလးေတာ့ ထားခြင့္ေပးပါ ခ်စ္သူ .....။<br /><br />ကို<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-856631605654599625?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-56046700478856261832009-05-21T20:27:00.003+08:002009-05-21T20:49:57.951+08:00ေႏြဦးတစ္ခုရဲ႕ ေက်ာင္းဖြင့္စတေန႔မွာ ....<br />ငါ့ရင္ထဲက အဘိဓာန္ေတြက်ရွဳံးခဲ့တာ<br />မင္းတစ္ေယာက္ထဲ ေၾကာင့္ပါကြာ ....။<br /><br />ေႏြဦးရဲ႕ ေလရူးနဲ႔အၿပိဳင္ ငါမင္းကို ရူးခဲ့ဖူးတယ္ .....<br />မင္းငါ့ကိုဆို ျမဴမွဳန္ေလာက္ေတာင္ တန္ဘိုးထားျဖစ္ခဲ့ရလား ... ???<br /><br />ခ်စ္တယ္ဆိုတာ သခၤ်ာပံုေသနည္းလို အစီအစဥ္က်ရင္<br />ငါမင္းကို တကယ္မခ်စ္ဝံ့ခဲ့ပါဘူး ...။<br /><br />ပင္လယ္ႀကီးက မာယာမ်ားတယ္တဲ့<br />ျမစ္ေတြက ေကာက္ေကြ႔တယ္တဲ့<br />ငါ့ရင္ထဲက ေကာင္းကင္ႀကီးကေရာ ....????<br /><br />ငါ့အတြက္ကေတာ့ ေကာင္းကင္ႀကီးက အၿမဲျဖဴစင္ေနပါတယ္ .......<br /><br />ခ်စ္ၿပီးေတာ့ မွေနာင္တလဲ မရခ်င္ပါဘူး ....<br />ငါ့ရင္ထဲက အလြမ္းတံခါးကို ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ပဲ ဖြင့္လိုက္ေတာ့မယ္ ..။<br /><br />ၿဖိဳး<br /><br />(တခါမွ ပို႔စ္မတင္ဘူးတဲ့ ၿဖိဳးက gtalk ကေနေရးေပးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-5604670047885626183?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-478823282210069012009-05-10T00:10:00.002+08:002009-05-10T00:14:03.823+08:00ငါ့အတြက္ေတာ့<br />လြမ္းတယ္ဆိုတာ<br />ကဗ်ာေတြ၊ စာေတြထဲကလို မခ်ိဳၿမိန္ပါဘူး။<br />လကၻက္ရည္ဆိုင္က က်ဆိမ့္တစ္ခြက္ေလာက္လဲ<br />မခါးသက္ပါဘူး။<br /><br />ငါမင္းကို လြမ္းခ်င္ေသးတယ္<br />ငါလြမ္းေနဦးမယ္<br />ငါလြမ္းဖို႔ ႀကိဳးစားဦးမွာပဲ။<br /><br />မင္းကိုသတိတရရွိတဲ့အခ်ိန္မွာ<br />သတိရေနခြင့္<br />လြမ္းေနခြင့္ရွိေနရင္ဘဲ<br />ငါေက်နပ္ေနႏိုင္ပါရဲ႕။ ။<br /><br />ကို<br /><br />(ကဆုန္လျပည့္ေန႔က သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ကို မွတ္မွတ္ရရ လြမ္းမိလို႔ပါ)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-47882328221006901?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-28755748923768722642009-04-27T20:28:00.006+08:002009-04-27T22:27:14.089+08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SfWnQ0qSSUI/AAAAAAAAAHg/bvpbBR_UC10/s1600-h/ESS3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5329349641518598466" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 226px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SfWnQ0qSSUI/AAAAAAAAAHg/bvpbBR_UC10/s320/ESS3.jpg" border="0" /></a><br /><div>ေကာင္းကင္…..<br />ပံုေဆာင္ခဲတခု မဟုတ္ခဲ့ပါ<br />ျဒပ္ထုတခုလဲ မျဖစ္ခဲ့ပါ</div><div>လြင့္ေျမာျခင္းအစ၊<br />လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕သေကၤတ၊</div><div>ကိုးစားမွဳရဲ႕ ပံုေဆာင္ခဲ၊<br />ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရဲ႕ ဆံုမွတ္။ ။<br /><br />ေျမႀကီး …..<br />စီးေျမာခြင့္ မရွိေပမယ့္ …<br />တည္ရွိခြင့္ရဲ႕ အနက္သ႑ာန္၊<br />ခိုင္မာျခင္းရဲ႕ အဓိပၸာယ္<br />တြယ္တာမွဳတို႔ ျဖစ္တည္ရာ<br />ခ်စ္ျခင္းတရားရဲ႕ စတည္မွဳ<br />သံေယာဇဥ္ရဲ႕ ျပရုပ္။ ။<br /><br />ပင္လယ္….. </div><div>ေျမႀကီးကို ဦးတိုက္<br />ေကာင္းကင္ႀကီးရဲ႕ ရင္ခြင္ေအာက္မွာ<br />ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔<br />သံေယာဇဥ္အၾကား<br />စုန္ဆန္ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတတ္သူလား။ ။</div><div></div><div>ကို</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-2875574892376872264?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-24310541804264657152009-04-13T23:23:00.003+08:002009-04-26T13:27:16.023+08:00<em><strong>သူ</strong></em> <span style="color:#6666cc;">ငါ့နားေရာက္လာတယ္<br /></span><em><strong></strong></em><br /><em><strong>သူ</strong></em> <span style="color:#ff6666;">ငါ့ကိုညွိဳ႕တယ္</span><br /><strong><em></em></strong><br /><strong><em>သူ</em></strong> <span style="color:#999900;">ငါ့ကိုမိန္းေမာေစတယ္</span><br /><em><strong></strong></em><br /><em><strong>သူ႔</strong></em> <span style="color:#cc33cc;">ဆီမွာငါ့ကို ဒူးေထာက္ေစတယ္</span><br /><em><strong></strong></em><br /><em><strong>သူ</strong></em> <span style="color:#33ffff;">ဘယ္သူလဲ<br /></span><em><strong></strong></em><br /><em><strong>သူ</strong></em> <span style="color:#990000;">ဘယ္ကလဲ<br /></span><strong><em></em></strong><br /><strong><em>သူ</em></strong> <span style="color:#996633;">ဘာအတြက္လဲ</span><br /><br />ဘာမွမသိခင္ <strong><em>သူ</em></strong> ဆိုတဲ့ <strong><em>‘<span style="color:#993399;">သံေယာဇဥ္’</span></em></strong> ေၾကာင့္<br /><br />အရာအားလံုးကို ငါအရွံုးေပးလိုက္ၿပီ။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-2431054180426465715?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-71048672678580471142009-04-06T21:26:00.046+08:002009-04-26T13:28:33.337+08:00<span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>ၫွိဳ႕မယ့္ ၫွိဳ႕ေတာ့လဲ<br /></em></span></span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>ကိိုယ္ဟာ ကိုယ္မဟုတ္ေတာ့တဲ့အထိ …..</em><br /><em></em><br /></span></span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>ကိုယ္ကလြဲရင္ ကိုယ္ပါပဲထင္ၿပီး<br /></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>ကိုယ့္အေရကို ဆြဲဆုတ္ျပမိတယ္ …..</em><br /><em></em><br /></span></span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>တစ္ေယာက္အေခြဟာ<br /></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>တစ္ေယာက္ကို ထံုးတဲ့ႀကိဳးလို …<br /></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>လွဳပ္ေလ … တင္းေလ …..</em><br /><em></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><br /></span></span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em></em></span></span><br /></span></span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>တစ္ေယာက္ အၿမွီးကို<br /></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>တစ္ေယာက္ျပန္ၿမိဳရင္း …<br /></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေတြ႕တယ္ …..</em><br /><em></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><br /></span></span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em></em></span></span><br /></span></span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>ေျဖေဆးအတြက္<br /></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>ကိုယ့္အဆိပ္ကို အန္ခ်ၿပီးေတာ့ …<br /></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>လွ်ာႏွစ္ခြနဲ႔ လွ်က္လို႔ …..</em><br /><em></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><br /></span></span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em></em></span></span><br /></span></span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>အခ်ိန္မရွိေတာ့ဘူး …<br /></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>ေနရာမရွိေတာ့ဘူး …<br /></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>ဒီမွာတင္ အသက္ကိုအပ္ခဲ့မယ္ …<br /></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><em>ကိုယ့္တြန္သံၾကားလည္း … လွည့္မၾကည့္နဲ႔ေတာ့ …..။</em><br /><em></em></span></span><br /><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"><br /></span><span style="font-family:times new roman;"><span style="color:#3333ff;"><em>( “အမွ်င္” ဇာတ္လမ္းထဲက ကဗ်ာေလးပါ။ )</em><br /></span><em></em><br /><br /></span></span><span style="color:#ff6600;"><span style="font-family:times new roman;"></span><em></em></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-7104867267858047114?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-33229444401850611132009-03-24T20:48:00.006+08:002009-04-26T13:28:51.292+08:00မိုးရိပ္သန္းေတာ့<br /><br />လြမ္းတဲ့စိတ္က<br /><br />အဆိပ္တက္ျပန္ေတာ့<br /><br />ငါ့ကိုယ္ငါဘဲျပစ္တင္မိတယ္။<br /><br /><br />သတိရျခင္းတို႔<br /><br />တမ္းတျခင္းတို႔<br /><br />လြမ္းေဆြးျခင္းတို႔ငါ့ရင္ဘတ္နဲ႔ ျပည့္ေနၿပီ။<br /><br /><br />ရြာတတ္တဲ့မိုးဘဲ မွားေနတာလား ..<br /><br />ငိုတတ္တဲ့ငါဘဲ မွားေနတာလား ..<br /><br />ေသခ်ာတာကေတာ့<br /><br />မုန္းတတ္တဲ့ မင္းကေတာ့ အၿမဲမွန္ေနပါတယ္။<br /><br /><br /><br />ကို<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-3322944440185061113?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-2697890833254616082009-03-22T14:45:00.005+08:002009-04-26T13:29:13.229+08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/ScXhYzcaSCI/AAAAAAAAAFY/sHAIhk3yzpk/s1600-h/w-hyacinth1b.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5315902751423219746" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 270px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/ScXhYzcaSCI/AAAAAAAAAFY/sHAIhk3yzpk/s320/w-hyacinth1b.jpg" border="0" /></a><br /><div></div><br /><br /><div></div><br /><br /><div>ညိဳၿပာၿပာ လတာၿပင့္ ေၿခရင္း ။</div><br /><br /><div>လိွႈင္းတက္ရာ ေဗဒါတက္ ၊ လိွူင္းသက္ရာဆင္း ။</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div>ဆင္းရလည္း မသက္သာ ။</div><br /><br /><div>အုန္းလက္ေၾကြ ေရေပါေလာ ၊ ေမ်ာစုန္လို႔လာ ။</div><br /><br /><div>အဆင္းနဲ႔ အလာ ၊ မေဗဒါ အေထြး ။</div><br /><br /><div>အုန္းလက္ေၾကြ သူ႔နံေဘး ၊ ေဆာင့္ခဲ့ရေသး ။</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div>ေဆာင့္ခဲ့လည္း မသက္သာ ။</div><br /><br /><div>ေနာက္တခ်ီ ဒီတစ္လံုးက ၊ ဖံုးလိုက္ၿပန္ပါ ။</div><br /><br /><div>ၿမဳပ္ေလေပါ့ ေပၚမလာ ၊ မေဗဒါအလွ ။</div><br /><br /><div>တလံကြာ လွိူင္းအၾကြ ၊ ေပၚလိုက္ၿပန္ရ ။</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div>ေပၚၿပန္လည္း မသက္သာ ။</div><br /><br /><div>ေခ်ာင္းအဆြယ္ ေၿမာင္းငယ္ထဲက</div><br /><br /><div>ဘဲထြက္လို႔လာ ။</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div>ဘဲအုပ္မွာ တရာ နွစ္ရာ</div><br /><br /><div>ေဗဒါက တပင္ထဲ (တည္း) ။</div><br /><br /><div>အယက္ အကန္ခံလို႔ေဗဒါပ်ံ အံကိုခဲ ၊ </div><br /><br /><div>ပန္းပန္လွ်က္ပဲ ။</div><br /><br /><div></div><br /><br /><div>ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ။</div><br /><br /><div>တကၠသိုလ္ ၊ အိုးေဝမဂၢဇင္း ၊ ၁၉၆၀ ။</div><div></div><div></div><div>(ကၽြန္ေတာ့္ရင္ထဲမွာ အၿမဲတမ္း အမွတ္ရေနတဲ့ ကဗ်ာေလးပါ)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-269789083325461608?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-11202021688402328282009-03-20T16:53:00.009+08:002009-04-26T13:29:27.017+08:00အမွန္နဲ႔ အမွားၾကားမွာ<br /><br />တတိယလမ္းက ျခားထားေသးတယ္ ……<br /><br /><br />ကိုယ့္ကိုယ္ကိုေတာင္ ေက်နပ္အားမရႏိုင္ေသးသမွ်<br /><br />ဘယ္အရာေတြကို အလိုမက်ေနဦးမွာလဲ …..<br /><br /><br />တံုးတိုက္ထားတဲ့ ဒဏ္ရာေတြ<br /><br /></span>က်ားကိုက္ထားတဲ့ အနာေတြက<br /><br />လူတိုင္းမွာလို ရွိႏိုင္ေသးေတာ့ …..<br /><br /><br />ဘုရားသခင္လား ..!<br /><br />အလႅာရွင္ျမတ္လား ..!<br /><br />ပဥတ္ထားတာေတြ မသိခ်င္ပါဘူး …..<br /><br /><br />မင္းရွိေနေသးတယ္<br /><br />ငါရွိေနေသးတယ္<br /><br />အဲ့ဒီမွာတင္ ငါတို႔ဘဝေပ်ာ္ေမြ႕ၾကမယ္ …။<br /><br /><br /><br />ပိုင္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-1120202168840232828?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-41205324626595316292009-03-20T11:41:00.006+08:002009-03-20T15:30:25.683+08:00မင္းျဖဴစင္ေပမယ့္<br />စြန္းထင္းခဲ့မိတဲ့ ငါ့ႏွလံုးသား။<br /><br />မင္းေပးမလိုလိုနဲ႔<br />မေပးခဲ့တဲ့ သံေယာဇဥ္။<br /><br />မင္းသာယာခဲ့ေပမယ့္<br />လွ်စ္လ်ဴရွဳခဲ့တဲ့ ငါ့ေမတၱာ။<br /><br />မင္းသိခဲ့ေပမယ့္<br />ဥေပကၡာထားခဲ့တဲ့ ငါ့အခ်စ္။<br /><br />ငါတန္ဘိုးထားေပမယ့္<br />ပံုစံေျပာင္းခဲ့တဲ့ ခင္မင္မွဳ။<br /><br />မရွိခဲ့သင့္ေပမယ့္<br />ထားခဲ့ၾကတဲ့ မာနတရား။<br /><br />သနားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး<br />ဝိုင္းေလွာင္ခဲ့တဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္။<br /><br />ဒါေတြေမ့ထားၿပီး<br />မင္းကိုငါ ခ်စ္ေနေသးတယ္ဆိုတာ<br />တိုက္ဆိုင္မွဳေတြရွိလာတိုင္း သတိရေပးပါ။<br /><br /><strong><em>ကို</em></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-4120532462659531629?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-70842872797302607152009-03-14T16:51:00.007+08:002009-03-14T23:06:41.477+08:00အတိတ္ .......<br />ငါ ရွိခဲ့သလား<br />မင္း ရွိခဲ့သလား<br />သူ ရွိခဲ့သလား<br />ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ မေသခ်ာ ...။<br /><br />ပစၥဳပၸန္ ......<br />ငါ ရွိေနတယ္<br />မင္း ရွိေနတယ္<br />သူ လဲရွိေနတယ္ ...။<br /><br />အနာဂတ္ ......<br />ငါ ရွိပါ့မလား<br />မင္း ရွိပါ့မလား<br />သူ ေရာရွိပါ့မလား ...။<br /><br />မသိခ်င္ သူရဲ႕စိတ္ထဲက<br />မသိသလိုနဲ႔ သိေနျခင္းေတြကို<br />ငါ မသိခ်င္ေတာ့ဘူး ...။<br /><br />ငါ လမ္းေပ်ာက္ေနတာလား<br />ငါ လမ္းေလွ်ာက္ေနတာလား<br />ေသခ်ာတာက<br />ငါ တေနရာရာကို ဦးတည္ေနတာဘဲ ...။<br /><br />ငါ ဘယ္ကိုလဲ၊<br />မင္း ဘယ္ကိုလဲ၊<br />ငါ ရဲ႕မသိျခင္းကို<br />မင္းသိေနသလို ငါသိခ်င္လိုက္တာ ....။<br /><br /><br /><em><strong>ကို</strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-7084287279730260715?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-44497575766162541042009-03-08T15:56:00.003+08:002009-03-08T16:12:36.105+08:00ေကာင္မေလးေရ...<br />တခ်ိန္ကေတာ့<br />လြမ္းခ်င္ေပမယ့္ မလြမ္းတတ္ခဲ့ဘူး ...<br /><br />ေကာင္မေလးေရ<br />အခုေတာ့<br />မလြမ္းခ်င္ေပမယ့္ လြမ္းေနရတယ္ .....<br /><br />ေကာင္မေလးေရ<br />သံေယာဇဥ္ဆိုတာ<br />ခ်ည္ဖို႔ထက္ ျဖည္ဖို႔ခက္ေနၿပီေလ ......<br /><br />ေကာင္မေလးေရ<br />မခ်စ္တတ္ခဲ့သလို<br />အခ်စ္ငတ္ခဲ့တဲ့ဘဝကို မင္းသိရဲ႕လား ....<br /><br />ေကာင္မေလးေရ<br />ငါ့အတၱကို ငါမျမင္ခဲ့ေပမယ့္<br />မင္းကေတာ့ ေကာင္းေကာင္းျမင္ခဲ့တယ္ေလ ...<br /><br />ေကာင္မေလးေရ<br />အရင္ကမင္းခ်စ္ခဲ့သလို<br />မင္းကိုျပန္ၿပီး ခ်စ္ပါ့ရေစေတာ့။<br /><br /><em><strong>ကို</strong></em><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-4449757576616254104?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-12576561081477328632009-02-21T15:54:00.005+08:002009-02-26T23:00:16.994+08:00<ul><li>ငါ နင့္ကို မခ်စ္ဘူးလို႔ မေျပာပါနဲ႔<br />ငါကိုယ္တိုင္ အခ်စ္ဆိုတာကို နားမလည္ေသးလို႔ပါ။</li></ul><p></p><ul><li>ငါ နင့္ကို ဂရုမစိုက္ဘူးလို႔ အျပစ္မတင္ပါနဲ႔<br />ငါ့ကိုယ္ငါေတာင္ ဂရုမစိုက္မိေသးလို႔ပါ။</li></ul><p></p><ul><li>ငါ နင့္ကို မုန္းေနတယ္လို႔ မေျပာပါနဲ႔<br />ငါ အမုန္းဆိုတာကို တကယ္ ေမ့ထားတဲ့လူပါ။</li></ul><p></p><ul><li>ငါ နင့္ကို စိတ္ထဲမရွိဘူးလို႔ အျပစ္မတင္ပါနဲ႔<br />ငါ့စိတ္ထဲမွာ ဘာဆို ဘာမွကိုမရွိလို႔ပါ။</li></ul><p></p><ul><li>ငါ နင့္ကို နားမလည္ဘူးလို႔ မေျပာပါနဲ႔<br />ငါနင္နဲ႔ပတ္သက္ရင္ နားအလည္ဆံုးလူပါ။</li></ul><p></p><ul><li>နင္ ငါနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး နားလည္ဖို႔က<br />ငါ နင့္ကို သံေယာဇဥ္ ရွိတယ္ဆိုတာေလး တခုပါဘဲ .....</li></ul><p align="left"><em><strong>ကို</strong></em></p><p>(ဘယ္သူ႔ကိုမွ မရည္ရြယ္ပါဘူး၊ ေရးခ်င္စိတ္ေလး တခုတည္းနဲ႔ ေရးလိုက္တာပါ)</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-1257656108147732863?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-38748155451810387512009-02-14T15:01:00.006+08:002009-02-26T23:00:47.912+08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SZZxFsVZlxI/AAAAAAAAACI/INoBuwdio4E/s1600-h/blog1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5302549953889539858" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 320px; HEIGHT: 213px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SZZxFsVZlxI/AAAAAAAAACI/INoBuwdio4E/s320/blog1.jpg" border="0" /></a><br /><ul><br /><li>ဒီကမာၻႀကီးေပါ့<br />အံေခ်ာ္မွဳေတြနဲ႔<br />အၿပံဳးတုႀကီးကို .... သကာသုတ္ထားတယ္ ...။</li></ul><br /><p></p><br /><ul><br /><li>အဲ့ဒီျပဇာတ္ခံုေပၚက …<br />မာယာဝတ္ရံုကို<br />ၿခံဳထည္ျပဳထားတဲ့<br />ကႏာၱရပန္းေလးဟာ … နင္လား … ခ်စ္သူ ...။</li></ul><br /><p></p><br /><ul><br /><li>ငါ့အတြက္ေလ …<br />မ်က္လွည့္ဆရာလို ရိုးသားမွဳေတြ<br />နင္ … ေပးအပ္ခဲ့တယ္ ...။</li></ul><br /><p></p><br /><ul><br /><li>လက္ခံပါ … ခ်စ္သူ …<br />နင့္အတြက္ေတာ့<br />စုတ္ျပတ္ေနတဲ့ (ငါ့) ရင္ခြင္ထဲက<br />ခရမ္းရင့္ေရာင္ … အခ်စ္ေတြကိုပါ …။</li></ul><br /><p></p><br /><ul><br /><li>မငိုတတ္ခဲ့တဲ့ ငါ့ႏွလံုးသားက<br />ၾကားေနခဲ့တယ္ …<br />ျမင္ေနခဲ့တယ္ …<br />ဟိုး … ဆီမွာ … ခိုင္ၿမဲေနတဲ့ …<br />ခ်စ္သူ႔လက္ေတြပါ …။</li></ul><br /><p></p><br /><ul><br /><li>ယံုမလား … ခ်စ္သူ<br />တံလွ်ပ္ေတြၾကားမွာ …<br />ငါ … ကခုန္ေနပါ့မယ္ …<br />ငါ့ရင္ထဲက<br />အပင္အိုဟာလဲ …<br />ဆက္လက္စိမ္းလန္းေနလိမ့္မယ္ …။</li></ul><p align="left"><em>ပိုင္ </em><br /></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-3874815545181038751?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-20563821901629099652009-01-16T23:50:00.003+08:002009-01-17T00:15:43.726+08:00<div align="center"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SXCx4Hf-LDI/AAAAAAAAABw/RiSfEDlZG3U/s1600-h/blog1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291925139804269618" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 242px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SXCx4Hf-LDI/AAAAAAAAABw/RiSfEDlZG3U/s320/blog1.jpg" border="0" /></a><br /><p><em><span style="color:#006600;"><strong></strong></span></em></p><br /><p align="center"><em><span style="color:#006600;"><strong>နင္ဟာ ...</strong> </span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;">ငါ့အတြက္ေတာ့</span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;">ႀကိမ္ဖန္မ်ားစြာ က်င့္သားရေနတဲ့</span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;">လက္မွတ္ေလး တစ္ခုပါ ...</span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;"><strong>နင္ဟာ ...</strong> </span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;">ငါ့အတြက္ေတာ့</span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;">အမွဳအမွတ္မဲ့ ေပမဲ့</span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;">တကယ္ တည္ရွိေနခဲ့တဲ့</span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;">လမင္းေလး တစ္စင္းပါ ...</span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;"><strong>နင္ဟာ ...</strong> </span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;">ငါ့အတြက္ေတာ့</span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;">ေျမပံုအၫႊန္း မလိုတဲ့</span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;">အိမ္အျပန္ လမ္းကေလးပါ ...</span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;"><strong>ရွိေနခဲ့သလား ...</strong></span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;"><strong>သိေနခဲ့သလား ...</strong></span></em></p><br /><p><em><span style="color:#006600;"><strong>မေရရာလို႔ လွမ္းၾကည့္မိေတာ့ ... </strong></span></em></p><p> </p><p><strong><span style="color:#330099;">ပိုင္ (မုတ္သံု)<br /></p></span></strong><p></p></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-2056382190162909965?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-38197770151932974942009-01-14T22:17:00.003+08:002009-01-16T23:40:41.538+08:00<a href="http://3.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SW30fhUd6HI/AAAAAAAAABo/zbKEON_4V6A/s1600-h/blog1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5291153959587539058" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 286px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SW30fhUd6HI/AAAAAAAAABo/zbKEON_4V6A/s320/blog1.jpg" border="0" /></a><br /><p align="center"><span style="color:#ff0000;"><em></em></span></p><br /><p align="center"><span style="color:#ff0000;"><em>ျ</em></span><span style="color:#ff0000;"><em>ပည့္စံုမွဳႏွင့္ အစျပဳ<br />ဘဝတစ္ခုမျဖစ္ခဲ့ပါ။<br />လိုတရျခင္း အစပြား<br />ဘဝမ်ားလဲ မျဖစ္ခဲ့ပါ။<br />ဒါေပမယ့္ ..........<br />ကၽြန္ေတာ့္အတြက္<br />ေမတၱာတရားရဲ႕ အရိပ္မွာ<br />တေမွးေလာက္ အိပ္စက္ခြင့္ရလွ်င္ပဲ<br />ေက်နပ္ေနႏိုင္ပါရဲ႕။</em></span></p><br /><p align="center"><span style="color:#ff0000;"><em><strong>ကို</strong></em></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-3819777015193297494?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-19771393768089832852009-01-13T22:18:00.007+08:002009-01-16T23:46:24.160+08:00<a href="http://4.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SWyj5d-4PsI/AAAAAAAAABQ/IDD2v9tCExM/s1600-h/blog3.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290783869949722306" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; WIDTH: 196px; CURSOR: hand; HEIGHT: 320px; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SWyj5d-4PsI/AAAAAAAAABQ/IDD2v9tCExM/s320/blog3.jpg" border="0" /></a><br /><ul><br /><br /><li><em><span style="color:#006600;">ပံုေဆာင္ခဲတစ္ခု<br />ဒါဟာ … အခ်စ္တဲ့လား<br />မ်ားမ်ားေတာ့ မေတြ႕မိ<br />ထိခ်က္က … ။ </span></em></li><br /><br /><li><em><span style="color:#006600;">ျဒပ္ထုတစ္ခု<br />ဒါဟာ … ဥေပကၡာတဲ့လား<br />ၾကားကဝင္ျခားေတာ့ …<br />ငါ မွားမိပါေပါ့ … ။ </span></em></li><br /><br /><li><em><span style="color:#006600;">အဆံုးမသတ္ေသးတဲ့ ည<br />ဒါဟာ … စိတၱဇတဲ့လား …<br />စားမိတာက အခ်စ္သီး<br />မနီးစပ္တဲ့ ႏွစ္ခုၾကား<br />ပိုးကဝင္ေႏွာင့္ေတာ့ …<br />ေရာ …<br />သင့္ခဲ့ၿပီ ဒီအဆိပ္ … ။ </span></em></li></ul><p align="center"><em><span style="color:#006600;"><strong>ပိုင္ (မုတ္သံု)</strong></span></em></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-1977139376808983285?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1846800786733302404.post-34847988424890378662009-01-13T21:36:00.006+08:002009-01-16T23:46:50.294+08:00<p><span style="color:#006600;"><em></em></span></p><br /><ul><br /><li><span style="color:#006600;"><em>ခံစားမွဳတခု <a href="http://2.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SWy1mk0ZOtI/AAAAAAAAABY/J-Pljy-m1cs/s1600-h/blog1.jpg"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5290803336576580306" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 217px; CURSOR: hand; HEIGHT: 166px" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_ElG8-5136UM/SWy1mk0ZOtI/AAAAAAAAABY/J-Pljy-m1cs/s320/blog1.jpg" border="0" /></a><br />အစျပဳခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ..... ။ </em></span></li><br /><li><span style="color:#006600;"><em>ေမွ်ာ္လင့္ျခင္းသစ္ပင္<br />ျပင္မရတဲ့ အစပ်ိဳးမွဳ<br />တခုခုမ်ား မွားခဲ့လို႔လား ..... ။<br />(ဒါမွမဟုတ္)<br />မေရမရာ အျပစ္ေတြနဲ႔<br />ေသေသခ်ာခ်ာ<br />(ငါ) မခ်စ္တတ္ခဲ့လို႔လား ..... ။ </em></span></li><br /><li><span style="color:#006600;"><em>ညီမွ်ျခင္းတစ္ခု<br />မင္းျပဳခဲ့တဲ့ အမွန္တရား ...<br />ငါထုဆစ္တဲ့ သစၥာတရား<br />မွားခဲ့တာ တစ္ခုမွမရွိ ...<br />ရွာမေတြခဲ့တာ နားလည္မွဳ<br />ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာ အိပ္မက္အလား ...<br />ရယ္မ်ားရယ္ခ်င္မိတယ္ ..... ။ </em></span></li><br /><li><span style="color:#006600;"><em>ကဲ ... အျပစ္မဆိုသာေတာ့ပါဘူး ...<br />ျဖစ္သလိုသာ ေက်နပ္လိုက္ပါ့မယ္ ...<br />ငါက ... ခ်စ္မိခဲ့သူကိုး ... </em></span></li><br /><li><span style="color:#006600;"><em>ခံစားမွဳတစ္ခု<br />အစျပဳခဲ့တဲ့ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္<br />..... အခုေတာ့လဲ ..... ။</em></span></li></ul><p align="center"><em><span style="color:#006600;"><strong>ပိုင္ (မုတ္သံု)</strong></span></em></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/1846800786733302404-3484798842489037866?l=paiphyoko.blogspot.com' alt='' /></div>ပိုင္ၿဖိဳးကိုhttp://www.blogger.com/profile/00360343240853334372noreply@blogger.com1