ေကာင္းကင္၊ ေျမႀကီးနဲ႔ ပင္လယ္


ေကာင္းကင္…..
ပံုေဆာင္ခဲတခု မဟုတ္ခဲ့ပါ
ျဒပ္ထုတခုလဲ မျဖစ္ခဲ့ပါ
လြင့္ေျမာျခင္းအစ၊
လြတ္လပ္ျခင္းရဲ႕သေကၤတ၊
ကိုးစားမွဳရဲ႕ ပံုေဆာင္ခဲ၊
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရဲ႕ ဆံုမွတ္။ ။

ေျမႀကီး …..
စီးေျမာခြင့္ မရွိေပမယ့္ …
တည္ရွိခြင့္ရဲ႕ အနက္သ႑ာန္၊
ခိုင္မာျခင္းရဲ႕ အဓိပၸာယ္
တြယ္တာမွဳတို႔ ျဖစ္တည္ရာ
ခ်စ္ျခင္းတရားရဲ႕ စတည္မွဳ
သံေယာဇဥ္ရဲ႕ ျပရုပ္။ ။

ပင္လယ္…..
ေျမႀကီးကို ဦးတိုက္
ေကာင္းကင္ႀကီးရဲ႕ ရင္ခြင္ေအာက္မွာ
ခ်စ္ျခင္းေမတၱာနဲ႔
သံေယာဇဥ္အၾကား
စုန္ဆန္ ေပ်ာ္ေမြ႕ေနတတ္သူလား။ ။
ကို

Labels:

Posted on 8:28 PM by ပိုင္ၿဖိဳးကို | 2 Comments